Drobna różnica w zapisie nazw takich trunków ma większe znaczenie, niż myślisz. To nie kwestia ortografii czy przyzwyczajenia w stosowaniu konkretnej pisowni. Między whiskey i whisky stoją inne historie, tradycje czy podejście do produkcji. Co kryje się za tożsamością każdego z alkoholi? Sprawdź, co warto wiedzieć.
Czy whisky i whiskey to to samo?
Choć ich nazwy wymawiamy właściwie identycznie, a zapis różni tylko jedna litera, whisky i whiskey nie są tym samym. Ich rozróżnienie pomaga zrozumieć, z czym tak naprawdę masz do czynienia. Z przykładami trunków możesz zapoznać choćby na stronie https://thewhisky.pl/. Alkohole odróżniają receptury oraz pochodzenie, które ukształtowały ich smak.
Wiele osób sądzi, że odmienna pisownia jest wyłącznie wariantem językowym, który można stosować wymiennie. Jednak wiąże się z nią coś więcej. Zapis nie jest przypadkowy, ponieważ stanowi formę identyfikacji alkoholu wysokoprocentowego. Za sprawą dodatku lub braku „e” dowiesz się, z jakiego kraju może pochodzić trunek. Producenci whiskey wykorzystali literę, aby wskazać, z jakiej tradycji czy receptur korzystają. To prosty, a zarazem klarowny sygnał dla odbiorców, dzięki któremu mogą dokonać świadomego wyboru.
Skąd pochodzi whisky, a skąd whiskey?
Klasyczna whisky jest kojarzona przede wszystkim ze Szkocją. Jej nazwa pochodzi od zwrotu uisge beatha, co właśnie w skróconej wymowie brzmiało jak „uiskie”. W języku gaelickim oznaczało „wodę życia”. Wiązało się to z pierwotnym przeznaczeniem takiego alkoholu – był wykorzystywany do leczenia. Szkocki model produkcji przejęły też inne kraje, przykładowo Kanada czy Japonia. Na etykietach wysokoprocentowych trunków pochodzących z tych państw również nie pojawia się literka „e”.
Whiskey ma pochodzenie irlandzkie. Taki zapis został zastosowany do odróżnienia lokalnych wyrobów od swoich szkockich odpowiedników. Dodatek litery miał posłużyć do podkreślenia własnej tożsamości oraz tradycji, od której podobno rozpoczęła się historia tego trunku. Taką nazwę wykorzystuje się również w Stanach Zjednoczonych, choć nie zawsze konsekwentnie. Co więcej, whiskey odnosi się także do amerykańskiego bourbona.
Whiskey czy whisky? Różnice w produkcji i profilu smakowym
Mimo że procesy powstawania obu trunków opierają się na podobnych zasadach, różnice w produkcji wyraźnie wpływają na efekt końcowy. Charakterystyczny aromat i smak whisky wynika z wykorzystania jęczmienia suszonego w torfowym dymie. Alkohol jest dwukrotnie destylowany i leżakuje w dębowych beczkach przez co najmniej trzy lata. Szkockie trunki można podzielić na dwa typy, czyli blended i single malt.
Natomiast profil whiskey jest uważany za łagodniejszy, często z uwagi na pojawiające się słodsze nuty w smaku. Wynika to z użytych zbóż (słodu jęczmiennego) oraz nieco innej produkcji (m.in. trzykrotnej destylacji).
Whiskey różni się od whisky nie tylko zapisem z dodatkiem litery „e”. Trunki pochodzą z innych krajów, a ich charakterystyczny profil smakowy wynika z odmiennych metod produkcyjnych.
Artykuł sponsorowany
